Kontrakty na ropę Brent spadają o 2,1% w obliczu deeskalacji Kontrakty terminowe na ropę Brent spadły dziś o 2,1%, przedłużając historyczną wielotygodniową wyprzedaż, gdy sygnały dyplomatyczne między Waszyngtonem a Teheranem nadal uszczuplały premię za ryzyko geopolityczne, która jeszcze kilka tygodni temu wywindowała ceny ropy do wieloletnich szczytów. Deklaracja prezydenta Trumpa, że nowe amerykańskie uderzenia wojskowe na Iran są wysoce nieprawdopodobne, wzmocniona przez propozycję Kataru dotyczącą ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz, wywołała falę likwidacji długich pozycji, która sprowadziła ceny z sesyjnego szczytu na poziomie 93,12 $ aż do minimum wynoszącego 89,69 $. Ten katalizator geopolitycznej deeskalacji zdominował wszelkie potencjalne wsparcie płynące z osłabienia dolara amerykańskiego, a strukturalne przesunięcie z powrotem w kierunku globalnej nadpodaży, potwierdzone przez analizy głównych banków, dodało kolejny fundamentalny ciężar do wyprzedaży.
Investing.com -- Kontrakty terminowe na ropę Brent przedłużyły swój dramatyczny spadek, przytłoczone przede wszystkim gwałtownym zanikiem premii za ryzyko konfliktu na Bliskim Wschodzie, która wcześniej wywindowała ceny do 52-tygodniowego maksimum na poziomie 126,41 $. Prezydent Trump oświadczył w niedzielę, że jest wysoce nieprawdopodobne, aby nakazał nowe ataki na Iran, o ile rozmowy dyplomatyczne będą nadal postępować — sygnał, który rynki zinterpretowały jako zdecydowane odejście od scenariusza eskalacji militarnej, który napędzał nadzwyczajny rajd cen ropy przez cały październik. Premier Kataru udał się jednocześnie do Białego Domu z irańską propozycją ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz, co spotęgowało optymizm związany z perspektywą porozumienia pokojowego i wywołało agresywne zamykanie spekulacyjnych pozycji długich na rynku ropy.
Dated Brent, benchmark używany do wyceny fizycznych ładunków ropy na całym świecie, osłabł do dyskonta względem pobliskiego kontraktu terminowego na Brent — strukturalny sygnał, że rynek fizyczny mięknie równolegle z rynkiem papierowym. JPMorgan odnotował, że globalny rynek ropy wraca do nadwyżki, ponieważ odbudowujący się eksport z Bliskiego Wschodu i słabszy globalny popyt łącznie przesunęły podaż powyżej konsumpcji — bank szacuje, że nadwyżka poszerzyła się do około 1,4 mln baryłek dziennie w październiku. Zapasy Strategicznej Rezerwy Ropy Naftowej USA spadły do 279,5 mln baryłek, najniższego poziomu od października 1982 roku, jednak to uszczuplenie zapasów oferowało niewielkie wsparcie cenowe, biorąc pod uwagę skalę szerszej normalizacji podaży.
US Dollar Index osłabił się do około 101,69 w dniu 09.11., łagodniejąc o około 0,6% w porównaniu z poprzednią sesją — ruch, który w normalnych okolicznościach zapewniłby skromny impuls wzrostowy dla denominowanych w dolarach surowców, takich jak ropa. Jednak słabość dolara okazała się całkowicie niewystarczająca, aby zrównoważyć geopolityczne ograniczanie ryzyka na rynku ropy. Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA nieznacznie wzrosła do 4,88%, odzwierciedlając odporny makroekonomiczny kontekst, a nie obawy o destrukcję popytu, podczas gdy rynki akcji handlowały w wąskim, mieszanym zakresie — S&P 500 ledwie drgnął na poziomie +0,1%, a NASDAQ spadł o 0,3% — co sugeruje, że wyprzedaż ropy była specyficzna dla tego surowca, a nie szerszym epizodem ucieczki od ryzyka.
Brent stracił już 16% w tygodniu poprzedzającym dzisiejszą sesję, co stanowiło jego najostrzejszy tygodniowy spadek od początku pandemii COVID-19, a dzisiejsza kontynuacja zniżki do sesyjnego minimum na poziomie 89,69 $ podkreśliła, jak gwałtownie rynek wycenia na nowo premię za ryzyko wojny z Iranem. Zbieżność dyplomatycznego momentum, strukturalnie słabnącego rynku fizycznego i potwierdzonego powrotu do globalnej nadpodaży stworzyła środowisko, w którym każda próba odbicia była agresywnie sprzedawana. Przy cenach obecnie ponad 28% poniżej 52-tygodniowego maksimum i erodujących poziomach wsparcia technicznego, ścieżka najmniejszego oporu dla Brent pozostaje skierowana w dół, dopóki nie pojawi się konkretny geopolityczny zwrot lub wiarygodna odpowiedź OPEC+ po stronie podaży.